In de midden- en bovenbouw van De Stapsteen werkten Hermy en Marcel de afgelopen jaren regelmatig samen als leerkracht en onderwijsassistent. Hun verhaal gaat over veel meer dan lesgeven alleen. Het gaat over betrokkenheid, humor, doorzetten en het verschil maken in het leven van kinderen die dat hard nodig hebben.
Een onverwachte weg naar het speciaal onderwijs
Hermy wist al op jonge leeftijd dat ze leerkracht wilde worden. Toch zag ze zichzelf aanvankelijk niet in het speciaal onderwijs werken. Tijdens een stage in het speciaal onderwijs dacht ze zelfs: “Dit ga ik nooit doen.” Toch liep het anders. Na een korte periode in het regulier onderwijs kwam ze toch terecht in het speciaal onderwijs. En daar bleef ze.
“Uiteindelijk zou ik niets anders meer willen. Juist de pedagogische kant van het werk, de relatie met de kinderen, daar draait het voor mij om.”
Marcel kwam niet uit het onderwijs. Hij werkte eerder in het welzijnswerk en werd door een oud-collega gewezen op een vacature bij Onder de Kap, een voorganger van De Stapsteen. Ook Hermy werkte daar.
“Ik dacht dat onderwijs niets voor mij was. Maar toen ik een keer kwam kijken, ontdekte ik hoe belangrijk de pedagogische kant was. Eerst zorgen dat een kind goed in zijn vel zit, zodat leren mogelijk wordt. Dat sprak me direct aan.”
Het artikel gaat door onder de foto
Het verschil maken voor kinderen
In al die jaren maakten beiden veel mee. Mooie momenten, maar ook situaties die veel vroegen van hun professionaliteit en betrokkenheid. Hermy kijkt vooral terug op de momenten waarop ze samen met het team het verschil wist te maken voor kinderen in moeilijke omstandigheden.
“Soms waren situaties heel heftig. Maar als je dan later terugkijkt en ziet wat je samen voor een kind hebt kunnen betekenen, dan zijn dat de momenten die je bijblijven.”
Voor Marcel zit de waarde vooral in het zien groeien van leerlingen en het ervaren dat zij goed terechtkomen. “Ik kom nog weleens oud-leerlingen tegen en hoor dan hoe het met ze gaat en wat er van hen geworden is. Dat zijn momenten waarop je beseft dat je toch een klein steentje hebt bijgedragen.”
Het zijn precies die ervaringen die laten zien hoe bijzonder het werk in het speciaal onderwijs is. Niet alleen kennis overdragen, maar kinderen helpen groeien, vertrouwen geven en soms een stabiele factor zijn in een moeilijke periode van hun leven.
Werken vanuit je hart
Wat hen beiden altijd heeft gedreven, is de overtuiging dat ieder kind gezien mag worden. Dat vraagt volgens hen om meer dan alleen vakkennis. Bevlogenheid, geduld en oprechte interesse zijn minstens zo belangrijk.
“In het speciaal onderwijs werk je vanuit je hart”, zegt Hermy. “Je moet bereid zijn om te investeren in relaties en vertrouwen.”
Juist dat maakt het speciaal onderwijs volgens hen zo waardevol. Achter gedrag zit altijd een verhaal. Door oprechte aandacht en een sterke relatie kunnen kinderen stappen zetten die soms veel verder gaan dan alleen leren.
Humor als onmisbaar ingrediënt
Naast betrokkenheid speelde humor een belangrijke rol in hun werk.
“Als je niet kunt relativeren en samen kunt lachen, dan red je het niet”, vertelt Marcel. “We hebben in al die jaren zoveel meegemaakt. Soms kijk je terug en denk je: wat hebben we toch ontzettend veel beleefd.”
De vele herinneringen die ze samen met collega’s hebben gemaakt, zorgen ervoor dat ze met een glimlach terugkijken op hun loopbaan. Juist in uitdagende situaties bleek humor vaak een belangrijke krachtbron.
Klaar voor een nieuw hoofdstuk
Hoewel het afscheid hen niet makkelijk valt, beiden hadden best nog langer willen werken, kijken ze ook vooruit.
Marcel gaat zich als vrijwilliger inzetten voor ouderen en mensen met een beperking. Hermy gaat aan de slag bij Humanitas, waar ze ouders en kinderen gaat helpen weer contact op te bouwen wanneer dat door een scheidingssituatie is verminderd. Werk dat naadloos aansluit bij haar jarenlange ervaring. Ook gaat ze zich inzetten bij de VoorleesExpress. Zo blijven zij ook na hun pensioen doen waar hun hart ligt: van betekenis zijn voor anderen.
Wat ze het meest gaan missen? Het antwoord komt zonder aarzeling: de collega’s en de kinderen.
We bedanken Hermy en Marcel voor hun enorme inzet, kennis, warmte en hun onvermoeibare betrokkenheid. Jullie hebben voor talloze kinderen een verschil gemaakt. Namens alle collega’s van Attendiz wensen we jullie een prachtige nieuwe fase toe. Een fase waarin jullie ongetwijfeld opnieuw van betekenis zullen zijn voor anderen.
